Sat, 20 August 2022

Την συμβολή του διαδικτύου στην γνώση, τις ωφέλειες, αλλα και τους κινδύνους του αφορούσε το θέμα της εκθεσης που κλήθηκαν να αναπτύξουν οι υποψήφιοι στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας με το οποίο άνοιξε η αυλαία των φετινών Πανελληνίων Εξετάσεων.
Ολα κύλησαν ομαλά, όπως επισημαίνουν πηγές του υπουργείου Παιδείας, ενώ ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Β. Κουλαϊδής, επισκέφθηκε την Ευαγγελική Σχολή στη Νέα Σμύρνη και ευχήθηκε στους μαθητές καλή επιτυχία.

Οι εξετάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας, για τους 92.259 υποψηφίους ημερησίων και εσπερινών γενικών λυκείων, θα ολοκληρωθούν στις 25 Μαΐου με το μάθημα Αρχές Οικονομικής Θεωρίας.

Στις 11 Ιουνίου θα αρχίσουν οι εξετάσεις των υποψηφίων στα ειδικά μαθήματα.

Η υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Αννας Διαμαντοπούλου, ευχήθηκε στις μαθήτριες και τους μαθητές καλή επιτυχία και αποτελέσματα αντάξια των προσδοκιών και της προσπάθειάς τους.

«Έχετε φτάσει με μεγάλο κόπο ως εδώ, αλλά δεν θα κριθεί η ζωή σας από μία στιγμή. Η νέα πορεία που ξεκινάτε θα είναι γεμάτη προκλήσεις και ευκαιρίες για όλους.Θα ήθελα, για ακόμα μία χρονιά, να ευχαριστήσω τους εκπαιδευτικούς σε όλη τη χώρα, που στηρίζουν τα παιδιά σε αυτή την προσπάθειά τους, καθώς και όλους τους διοικητικούς υπαλλήλους του Υπουργείου, που εργάζονται για την καλή οργάνωση των εξετάσεων», δήλωσε η υπουργός.

Το θέμα της Εκθεσης

Το θέμα που επέλεξε η επιτροπή για την έκθεση έχει ως εξής :

Είναι δεδομένο ότι το διαδίκτυο έφερε μια πιο ισότιμη πρόσβαση στη γνώση. Ζούμε ένα κύμα εκδημοκρατισμού της γνώσης. Παλιότερα, για να δει κανείς τη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, έπρεπε να ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα. Σήμερα, μπορεί να βρει τα βιβλία της από το γραφείο του. Παλιότερα, έπρεπε να έχει κάποιος λεφτά για να παρακολουθήσει μαθήματα του ΜΙΤ. Σήμερα, έρχονται διαδικτυακά στο σπίτι του.

Σ’ αυτόν τον υπαρκτό εκδημοκρατισμό της γνώσης ορθώνονται τρεις γκρίνιες: Η μία είναι η άρνηση της τεχνολογίας, εξαιτίας των πιθανών κινδύνων που έχει η ανάπτυξή της. Ο Πολ Βιρίλιο, για παράδειγμα, έγραψε την «Πληροφοριακή Βόμβα». Είναι σίγουρος ότι η κοινωνία της γνώσης ενέχει κινδύνους, αλλά άγνωστους. Δεν τους ξέρει, αλλά… υπάρχουν. Η δεύτερη γκρίνια έχει να κάνει με τα «παιδάκια της Αφρικής». Το ακούμε για κάθε νέα τεχνολογία: «Τι να το κάνω εγώ το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ, όταν τα παιδιά της Αφρικής δεν έχουν ούτε ασπιρίνη για τον πυρετό;». Το επιχείρημα έχει εν μέρει λογική. Πραγματικά «τι να το κάνεις το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ, αν δεν έχεις Αλτσχάιμερ;». Αν όμως αποκτήσεις, το πρώτο που ξεχνάς είναι τα «παιδάκια της Αφρικής». Η τρίτη γκρίνια έχει να κάνει με το διαβόητο «ψηφιακό χάσμα». Βέβαια, καμιά τεχνολογία, καμιά επιστημονική επανάσταση δεν διαχέεται αμέσως σε όλη την υφήλιο. Ο Γουτεμβέργιος τύπωσε την πρώτη Βίβλο το 1455, ωστόσο στην Ελλάδα η τυπογραφία ήρθε στις αρχές του 19ου αιώνα. Όσο για το τυπωμένο βιβλίο, ακόμη πασχίζουμε να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι η επανάσταση έγινε και ακόμη προχωρεί. Εξάλλου, αυτοί που μιλούν για ψηφιακό χάσμα στην Αφρική πρέπει να αναλογιστούν ποιο είναι το τυπογραφικό χάσμα του δυτικού κόσμου με την Αφρική.

Πολύ περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να μετέχουν ισότιμα στην κοινωνία της γνώσης και πλέον όχι μόνον ως αναγνώστες, αλλά και ως συγγραφείς. Στον κυβερνοχώρο, οικονομικά και τεχνολογικά, όλοι βρίσκονται στο ίδιο σημείο εκκίνησης. Στο διαδίκτυο, το άρθρο ενός δημοσιογράφου είναι εξίσου προσβάσιμο με το άρθρο ενός πιτσιρίκου. Δηλαδή, τα δίκτυα επικοινωνιών ισοπεδώνουν παλιές ιεραρχίες της βιομηχανικής κοινωνίας και απομένει να δούμε αν θα συνθέσουν νέες. Στον κυβερνοχώρο λειτουργεί καθένας σύμφωνα με τις ανάγκες του και τις δυνατότητές του. Αυτό όμως δημιουργεί έναν κατακερματισμό της εμπειρίας που τρομάζει πολλούς. Η κοινότητα χρειάζεται την κοινή εμπειρία για να είναι κοινότητα. Από την άλλη, όλη αυτή η πληθώρα διαθέσιμων πληροφοριών μετατρέπεται σε άγχος. «Πληροφοριακό άγχος» το ονομάζουν κάποιοι ψυχολόγοι: «να προλάβω να δω το ένα, να διαβάσω το άλλο, να μη χάσω το τρίτο, ώστε να μην είμαι εκτός θέματος και εκτός της κοινότητας όπου ζω και λειτουργώ». Αυτό το άγχος είναι λογικό να υπάρχει και να μεγεθύνεται, όσο μεγαλώνει το ποσό των πληροφοριών που όλοι έχουμε διαθέσιμες.

Όλα αυτά είναι πραγματικά, αλλά το ίδιο θα έλεγε κι ένας μοναχός του Μεσαίωνα βλέποντας την πλημμύρα των αιρετικών κειμένων που άρχισαν να βγαίνουν από τις τυπογραφικές μηχανές. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πληροφορική επανάσταση είναι σε μετάβαση και κάθε επανάσταση σε μετάβαση διασπείρει σύγχυση. Το παλιό δεν έχει πεθάνει και το καινούριο δεν έχει γεννηθεί.

www.koutipandoras.gr