Ο Γιώργος Λάνθιμος και ο συνεργάτης του Ευθύμης Φιλίππου ανέβηκαν στη σκηνή τής Σάλα Γκράντε στο Παλάτσο ντελ Σίνεμα το Σάββατο το βράδυ, για να παραλάβουν από κοινού το βραβείο σεναρίου για τις «Αλπεις».
Η συνεργασία του Ευθύμη Φιλίππου(αριστερά) και του Γιώργου Λάνθιμου γέννησε το «περίεργο» στόρι των «Αλπεων» που τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου στο 68ο Φεστιβάλ Βενετίας Η συνεργασία τους έχει ήδη δρέψει δάφνες με την πορεία του «Κυνόδοντα» στο πρόσφατο παρελθόν. Να όμως που και αυτό το «περίεργο» και παράδοξο στόρι, για το οποίο μέχρι πρότινος δεν ξέραμε και πολλά, κέρδισε τις εντυπώσεις, και κυρίως την κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ της Βενετίας και τον πρόεδρό της Ντάρεν Αρονόφσκι.
Από το 1984
Η διάκριση είναι σημαντική για το ελληνικό σινεμά αλλά και για τις «Αλπεις», που τώρα ξεκινούν με περγαμηνές την «περιοδεία» τους στα ξένα φεστιβάλ και ενδεχομένως τις περιμένουν ακόμα μεγαλύτερες διακρίσεις. Τορόντο και Λονδίνο είναι οι άμεσοι προορισμοί και έπεται συνέχεια. Να θυμίσουμε για την ιστορία, πως η τελευταία ελληνική ταινία που διακρίθηκε με το βραβείο σεναρίου σε ξένο μεγάλο φεστιβάλ ήταν το «Ταξίδι στα Κύθηρα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου εν έτει 1984.
Η από κοινού βράβευση των Λάνθιμου-Φιλίππου πάντως κατάφερε και κάτι ακόμα: να δούμε το πρόσωπο του Ευθύμη Φιλίππου, σταθερού συνεργάτη του Λάνθιμου. Υπέγραψαν μαζί και τη θεατρική διασκευή του «Πλατόνοφ» του Τσέχοφ, που ανέβασε το χειμώνα ο σκηνοθέτης στο Εθνικό Θέατρο. Ο Ευθύμης Φιλίππου βέβαια στο χώρο της διαφήμισης είναι γνωστό «όνομα», αφού εργάζεται σε διαφημιστική εταιρεία ως κειμενογράφος. Εχει γράψει όμως και βιβλία. Το όνομά του ως σεναριογράφου θα το δούμε φέτος και στο πολυαναμενόμενο «L» του Μπάμπη Μακρίδη.
Είναι ακόμα σαστιμένος με τη διάκριση. Οχι από πόζα, ούτε λόγω των γνωστών κλισέ «δεν μπορώ να το πιστέψω», αλλά μάλλον λόγω… «προσγείωσης». Οταν ενημερώθηκε το τιμ της ταινίας το βράδυ της Παρασκευής ότι πρέπει να επιστρέψει στη Βενετία, γιατί «θα πάρει κάποιο από τα βραβεία», η δική του χαρά επισκιάστηκε από το φόβο της… πτήσης, που την είδε σαν Γολγοθά. «Για μένα όλο το θέμα ήταν πώς θα φτάσω στη Βενετία» μας είπε χθες γελώντας ο σεναριογράφος.
Χαμηλοί τόνοι
Ο ίδιος πάντως κρατά τους τόνους χαμηλά. Παρ’ όλο που τα ξένα δημοσιεύματα μιλούσαν για την πρωτοτυπία του σεναρίου, ο Ευθύμης Φιλίππου λέει «δεν ξέρω αν βραβεύτηκε για την πρωτοτυπία του». Και εξηγεί: «Είναι μια περίεργη λέξη. Σίγουρα έχει ξαναγίνει ταινία με θέμα θάνατος-συνήθεια-έλλειψη. Δεν έχω καταλάβει τι τους κέρδισε. Ισως ο τρόπος που ειπώθηκε και όχι το ίδιο το θέμα».
Αυτό γεννήθηκε από τις συζητήσεις των δύο συνεργατών. «Λέγαμε ότι θα ήταν ενδιαφέρον να υπήρχαν άνθρωποι που παίρνουν τηλέφωνα υποδυόμενοι έναν νεκρό ή να στέλνουν γράμματα σε συγγενείς, παριστάνοντας ότι ζει το πρόσωπο που έχουν χάσει». Στην πορεία βέβαια όλο αυτό μετεξελίχθηκε στην τελική μορφή των «Αλπεων» γύρω από μια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι αναλαμβάνουν, έναντι αμοιβής, προκειμένου να ανακουφίσουν διάφορους πενθούντες, να υποδυθούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Εναν άνθρωπο που έχει χάσει τη γυναίκα του υποδύεται και ο ίδιος ο σεναριογράφος. Φιλοδοξίες ηθοποιού; Καμία σχέση. Αν δεν είχε αποχωρήσει αυτός που θα έπαιζε τον συγκεκριμένο ρόλο και αν δεν επέμενε τόσο πολύ ο Λάνθιμος, ο Φιλίππου δεν θα το έκανε ούτε με σφαίρες. Για δύο λόγους: «Ντρεπόμουν πολύ και δεν ήθελα να κόψω το μουστάκι μου».
Η ιδέα της ταινίας στηρίζεται πάνω στην έννοια του ρόλου. «Πώς μπορούμε οι άνθρωποι να παίζουμε ρόλους ασυνείδητα. Εχουμε ανάγκη συγκεκριμένα πράγματα. Για κάποιον φίλο μπορεί εγώ να έχω το ρόλο του πατέρα, γιατί αυτό χρειάζεται». Με λίγα λόγια, αυτή είναι και η ουσία της ταινίας. Που, κατά τον Ευθύμη Φιλίππου, δεν είναι απαραίτητο να βρει κάθε θεατής των «Αλπεων». «Μου αρκεί», λέει, «κάποιος να δει απλά μια ιστορία».
* Η ταινία θα βγει στις αίθουσες στις 27 Οκτωβρίου
