Περνώντας τον σκόπελο μιας νέας ψήφου εμπιστοσύνης θα επιχειρήσει ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από το «όχι» της ιταλικής Βουλής στον απολογισμό του προϋπολογισμού του 2010 και να παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία. Τα περιθώρια πάντως έχουν στενέψει για έναν πρωθυπουργό που βρίσκεται στην απομόνωση μετά και τη χθεσινή παρέμβαση του προέδρου Τζόρτζιο Ναπολιτάνο. Ο 86χρονος πρώην κομμουνιστής πρόεδρος που με αφορμή την κερδοσκοπική επίθεση στην Ιταλία τον περασμένο Αύγουστο σήμανε συναγερμό ωθώντας την κυβέρνηση Μπερλουσκόνι να λάβει σειρά μέτρων, έκρουσε και χθες τον κώδωνα του κινδύνου εκφράζοντας αμφιβολίες για τη δυνατότητα του σπαρασσόμενου από «οξείες εντάσεις» κυβερνητικού συνασπισμού να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τη χώρα και ζήτησε «αξιόπιστες απαντήσεις».
Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι πρόκειται να εμφανιστεί σήμερα ενώπιον της Βουλής για να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Ο ιταλός πρωθυπουργός αναμένεται ακόμη μία φορά να εμφανιστεί καθησυχαστικός σχετικά με την αντιμετώπιση μιας κρίσης, η οποία χτυπά όλο και πιο επίμονα την πόρτα της Ιταλίας. Κυβερνητικά στελέχη επιχειρούσαν χθες να υποβαθμίσουν το αρνητικό αποτέλεσμα στην ψηφοφορία για τον απολογισμό του προϋπολογισμού, υποστηρίζοντας ότι αυτό οφείλεται στην απουσία βουλευτών της πλειοψηφίας. Ωστόσο, σοβαρές υποψίες για τον βαθμό ενότητας στο εσωτερικό της κυβέρνησης προκάλεσε η απουσία από την ψηφοφορία του υπουργού Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι. Τα πρώτα ρήγματα ανάμεσα στον πρωθυπουργό και τον υπουργό των Οικονομικών του σημειώθηκαν τον περασμένο Αύγουστο όταν ο Τρεμόντι εμφανιζόταν αρνητικός σε λαοφιλούς τύπου αλλαγές που ήθελε να επιβάλει ο Μπερλουσκόνι στο πακέτο λιτότητας.
Αν η αρνητική ψήφος για τον απολογισμό του προϋπολογισμού ήταν ένα πλήγμα, μια αρνητική ψήφος εμπιστοσύνης θα είναι πραγματικός κόλαφος για τον ιταλό πρωθυπουργό. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έχει θωρακιστεί πίσω από την ιδιότητά του για να προστατευτεί από διάφορες δικαστικές περιπέτειες. Αν δεν υπερψηφιστεί η πρότασή του (σήμερα ή αύριο) θα υποχρεωθεί σε παραίτηση, κάτι που θα σημάνει και το πολιτικό τέλος του καθώς θα εκμηδενιστούν οι όποιες πιθανότητες να εξασφαλίσει τη συνέχιση της ασυλίας του με την εκλογή του στην προεδρία της Δημοκρατίας. Σε κάθε περίπτωση, ο 75χρονος Μπερλουσκόνι φαίνεται να έχει εξαντλήσει το πολιτικό του κεφάλαιο και να έχει χάσει τα πολιτικά του ερείσματα ακόμη και σε παραδοσιακούς υποστηρικτές του.
ΓΚΑΖΙ ΑΠΟ… ΦΕΡΑΡΙ. Ενα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο επιχειρηματικός κόσμος, ο οποίος στήριξε με κάθε συναδελφική διάθεση τον μεγιστάνα πρωθυπουργό τόσο κατά την κάθοδό του στην πολιτική και την πρώτη περίοδο της πρωθυπουργίας του τη δεκαετία του 1990 όσο και κατά την επανεκλογή του το 2008. Με «μπροστάρη» τον Λούκα Κορντέλο ντι Μοντετζέμολο, ο επιχειρηματικός Βορράς προετοιμάζεται για την επόμενη μέρα. «Μια πολιτική περίοδος βρίσκεται στο τέλος της, χρειάζεται νέα πολιτική τάξη», τόνιζε προ ημερών το αφεντικό της Φεράρι. Και από πού θα προέλθει αυτή η νέα τάξη; Η συνέχεια της δήλωσης δίνει μια ιδέα: «Θα ήθελα να ενώσω κάτω από ένα κοινό όραμα τα καλύτερα στοιχεία αυτής χώρας».
