ΤΕΛΙΚΑ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΡΕΙ ΤΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ και ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ;
ΕΥΘΥΝΕΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
΄Έχουμε πληροφορηθεί το περιεχόμενο εγκυκλίου της Τράπεζας για το θέμα της Οργανικής Διάρθρωσης και παρά το γεγονός πως δεν ήταν ούτε και είναι πρόθεση μας να προκαλέσουμε αντιπαράθεση με τη Διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου μέσα από εγκυκλίους, είμαστε όμως υποχρεωμένοι για χάριν της αποκατάστασης της αλήθειας να δώσουμε την πραγματική διάσταση των θέσεων και επιδιώξεων της Τράπεζας για να μπορέσουμε όλοι να διαμορφώσουμε άποψη γνωρίζοντας τα πραγματικά γεγονότα.
Πονηρά η Τράπεζα προσπαθεί με τις ενέργειες της να επιβάλει τη θέση που τα τελευταία χρόνια καλλιεργεί και διακαώς επιθυμεί, να καταργήσει δηλαδή τη συμβατική της υποχρέωση για συμπλήρωση των θέσεων που κενούνται στην οργανική διάρθρωση, επικαλούμενη την οικονομική πίεση που υφίσταται και για την οποία η ευθύνη δεν βαρύνει ουδόλως τους εργαζόμενους.
Ενώπιον του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων η Τράπεζα υποστήριξε πως δεν έχει υποχρέωση να συμπληρώσει τις κενωθείσες θέσεις (αναβαθμίσεις και νέες προαγωγές) και σε καμμία περίπτωση δεν ανέφερε ούτε σαν δικαιολογία την οικονομική πίεση κάτω από την οποία βρέθηκε.
Ακόμα και μέσα από την εγκύκλιο της ημερομηνίας 30 Μαρτίου αποφεύγει να απαντήσει στην ουσία προσπαθώντας να μπερδέψει τα πράγματα και ενώ ισχυρίζεται πως σέβεται τις συμφωνίες καταλήγει πως η ίδια θα αποφασίσει, και πάλι με τη δικαιολογία της οικονομικής πίεσης που υφίσταται, αν θα προχωρήσει σε προαγωγές το 2013. Αν στην εγκύκλιο αυτή η Διοίκηση της Τράπεζας αποδεχόταν με διαφάνεια και ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ την καταπάτηση των συμφωνιών και δήλωνε σεβασμό σ’ αυτές καθώς και στη σχετική απόφαση του Υπουργείου Εργασίας, τότε πιθανόν το θέμα να είχε διαφορετική προσέγγιση ιδιαίτερα αν αποζητούσε την κατανόηση και τη βοήθεια του προσωπικού της.
Η επίκληση των οικονομικών συνθηκών είναι το λιγότερο άτοπη όταν αυτή απευθύνεται μόνο προς το προσωπικό και επηρεάζει μόνο τα ωφελήματα των εργαζομένων. Στην τελευταία σύμβαση ζητήσαμε από τις Τράπεζες να περιορίσουν τα ωφελήματα των Διευθυντικών στελεχών εντός των προνοιών των συλλογικών συμβάσεων με την ΕΤΥΚ. Δυστυχώς η Διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου θεώρησε πως ήταν προκλητικό να καταγραφεί παρά το γεγονός πως έδωσε ενδείξεις ότι θα το χειριστεί ανάλογα.
Διαπιστώνουμε δυστυχώς, τρεις μήνες μετά πως κάποιοι εξακολουθούν να αμείβονται με χιλιάδες ευρώ, πέραν των συμφωνημένων ωφελημάτων, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό μια «γενιά Golden boys» στο χώρο των Τραπεζών.
Η λογική αυτή, της μονομερούς επίκλησης των οικονομικών προβλημάτων που η Τράπεζα αντιμετωπίζει και η προσπάθεια της να στερήσει αναφαίρετα δικαιώματα από τους εργαζομένους, τα οποία κερδήθηκαν με αγώνες και θυσίες και των οποίων το κόστος είναι μηδαμινό (π.χ. μια προαγωγή συναδέλφου έχει συνήθως αύξηση μισθού €120), είναι όχι μόνο άτοπη αλλά αταφανώς άδικη, όταν στις τελευταίες προαγωγές Γενικών Διευθυντών δοθηκαν χιλιάδες ευρώ σαν αυξήσεις μισθών, πολλές εκ των οποίων πέραν των συμφωνημένων κλιμάκων μισθοδοσίας. Το κόστος των προαγωγών των Γενικών Διευθυντών ξεπερνά το €1.000.000.
Η τεράστια ευθύνη γι’ αυτές τις αποφάσεις, όπως και για άλλες που επέφεραν τεράστιο οικονομικό κόστος στην Τράπεζα βαρύνει και το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας που έχει εγκρίνει τις σχετικές εισηγήσεις των Εκτελεστικών Διευθυντών, επίσης τεράστια ευθύνη έχουν και τα Golden Boys που προκάλεσαν την κρίση με την απληστία που τους διακατέχει.
Εμείς δεν επιθυμούμε τη δημιουργία στους κόλπους των Τραπεζών Golden Boys και δεν είμαστε διατεθειμένοι να κρύβουμε κάτω από το χαλί πως οι ηγεμονικοί μισθοί τους (που καθορίζονται από το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας) δεν έχουν υποστεί την καθήλωση / μείωση που έχουν υποστεί οι υπόλοιποι συνάδελφοι με βάση την τελευταία συμφωνία, αλλά ούτε και το φιλοδώρημα αφυπηρέτησης τους επηρεάστηκε αρνητικά.
Καλούμε τόσο το Διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου, όσο και το Διοικητικό της Συμβούλιο να εγκαταλείψουν τις άστοχες και ανυπόστατες δικαιολογίες, να αναλάβουν οι ίδιοι τις ευθύνες που τους αναλογούν και φυσικά να περιορίσουν τα ωφελήματα τους μέσα στα πλαίσια της λογικής που επιβάλλουν οι μέρες που διάγουμε.
Πρέπει επιτέλους τα ωφελήματα των διοικούντων να διακρίνονται από ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ και με ειλικρίνεια να εκτιμήσουν τις τεράστιες θυσίες που έκαναν ήδη οι εργαζόμενοι στην Τράπεζα Κύπρου και να μην τους στερούν αυτά που δικαιωματικά τους ανήκουν έστω και αν είναι ψίχουλα κοντά στα δικά τους οφέλη.
Κλείνοντας θέλουμε να επαναλάβουμε προς τη Διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου το ερώτημα που τόσο επιμελώς αποφεύγει μέχρι στιγμής να απαντήσει: Aποδέχεται την εφαρμογή των συμφωνιών και των αποφάσεων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για το θέμα της Οργανικής Διάρθρωσης; Kαι αν ναι πως το αποδεικνύει;
ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ
Λευκωσία, 3 Απριλίου 2012
