Παρέμβαση για την διαπραγμάτευση της Επιχειρησιακής Σύμβασης
Να σταματήσει άμεσα η διαπραγμάτευση πίσω από «κλειστές πόρτες» και να συνεχιστεί με ΟΛΟΥΣ τους Συλλόγους, όπως προβλέπει η νομοθεσία, με διαφάνεια, ενημέρωση και σχέδιο διεκδίκησης.
Αγαπητές συναδέλφισσες, αγαπητοί συνάδελφοι,
η Επιχειρησιακή Σύμβαση δεν αφορά κάποιους «εκλεκτούς Συλλόγους» που συζητούν πίσω από κλειστές πόρτες. Αφορά όλους εμάς, τους μισθούς μας, τα δικαιώματά μας, την καθημερινότητά μας μέσα στην Τράπεζα αλλά το σημαντικότερο, αφορά τις απολαβές και τα δικαιώματά μας για τα επόμενα χρόνια.
Για αυτό προκαλεί εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι το σωματείο που εμφανίζεται ως «αντιπροσωπευτικό» και μιλά διαρκώς για «ενότητα» και «ενοποίηση», επέλεξε να αφήσει εκτός διαπραγμάτευσης τον ΣΕΥΤΠΕ και τον ΣΥΓΤΕ. Αλήθεια, πώς γίνεται να μιλάς για ενότητα και να αποκλείεις σωματεία που εκπροσωπούν περίπου το ένα τρίτο των εργαζομένων της Τράπεζας; Γιατί δεν χωρούν στη διαπραγμάτευση οι φωνές που διεκδικούν; Γιατί ενοχλεί η διαφορετική άποψη; Και τελικά ποιος ωφελείται από μια διαδικασία στην οποία συμμετέχουν μόνο όσοι είναι φιλικά προσκείμενοι στη Διοίκηση;
Απέναντι σε αυτήν την πρακτική δεν μείναμε θεατές. Στείλαμε εξώδικη διαμαρτυρία και ασκήσαμε το νόμιμο δικαίωμα παρέμβασής μας στη διαπραγμάτευση. Θεωρούμε αυτονόητο ότι οι εργαζόμενοι που εκπροσωπούμε έχουν δικαίωμα να ακούγεται η φωνή τους, όταν συζητούνται οι μισθοί και τα δικαιώματά τους. Όταν αποκλείονται συνδικαλιστικές οργανώσεις που εκπροσωπούν περίπου το ένα τρίτο των εργαζομένων της Τράπεζας, δεν πλήττεται μόνο η δημοκρατική λειτουργία του συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά τίθεται ευθέως ζήτημα νομιμότητας της ίδιας της διαδικασίας.
Η συμμετοχή όλων των επιχειρησιακών συλλόγων που έχουν νόμιμο δικαίωμα παρέμβασης δεν είναι θέμα καλής θέλησης, ούτε θέμα παραχώρησης της Διοίκησης ή του «αντιπροσωπευτικού» σωματείου. Αποτελεί υποχρέωση που απορρέει από τη νομοθεσία και θεμελιώδες συνδικαλιστικό δικαίωμα.
Την ίδια στιγμή, εδώ και μήνες η διαπραγμάτευση προχωρά χωρίς να γνωρίζει σχεδόν κανείς τι πραγματικά συμβαίνει.
Χωρίς να είναι οι εργαζόμενοι κοινωνοί ή να συμφωνούν στο πλαίσιο διαπραγμάτευσης (απεμπόληση της κατάκτησης για την Κάρτα Σκλαβενίτη),
Χωρίς ουσιαστική ενημέρωση των συναδέλφων,
Χωρίς να έχουν δοθεί στη δημοσιότητα οι αντιπροτάσεις της Διοίκησης,
Χωρίς διαφάνεια για την πορεία των συζητήσεων,
Χωρίς συμμετοχή των εργαζομένων στη διαμόρφωση των διεκδικήσεων,
Χωρίς κανένα σχέδιο κλιμάκωσης,
Και φυσικά με αποκλεισμό των πιο διεκδικητικών σωματείων από τη διαδικασία.
Αυτή δε μπορεί να είναι μια στάση που εμπνέει εμπιστοσύνη, αλλά μια λογική χαμηλών προσδοκιών, που ευνοεί διαπραγματευτικά τη Διοίκηση και αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους σαν απλούς θεατές. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που μας ανησυχεί. Δεν μπορεί να περνούν μήνες χωρίς ουσιαστική ενημέρωση, χωρίς προετοιμασία, χωρίς σχέδιο κλιμάκωσης και ξαφνικά, ενδεχομένως, να ζητηθεί από τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν σε μια απεργία της τελευταίας στιγμής. Οι απεργίες δεν είναι επικοινωνιακές κινήσεις και βεβαίως δεν πρέπει να γίνονται για να «καίγονται» και να μεταφερθεί η ευθύνη στους εργαζόμενους. Οι απεργίες οργανώνονται για να πετυχαίνουν και για να έχουν αποτέλεσμα απαιτείται σχέδιο, προετοιμασία, ενημέρωση και συμμετοχή.
Ο ΣΕΥΤΠΕ αυτό το έχει αποδείξει στην πράξη. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά, όταν βιώναμε το κλείσιμο καταστημάτων κατά την περίοδο συρρίκνωσης του Δικτύου, ήμασταν αυτοί που για πρώτη φορά στον κλάδο πήραμε την πρωτοβουλία και οργανώσαμε απεργιακές κινητοποιήσεις, συστρατεύσαμε τοπικούς φορείς και κοινωνικές δυνάμεις και δώσαμε μια πραγματική μάχη για να σωθούν θέσεις εργασίας.
Χάρη σε εκείνον τον αγώνα παρέμειναν ανοιχτά τα καταστήματα του Ρίου, της Κάτω Αχαΐας, των Καλαβρύτων και των Φερών. Χάρη σε εκείνον τον αγώνα δεκάδες οικογένειες συνεχίζουν μέχρι σήμερα να έχουν δουλειά και εισόδημα.
Γι’ αυτό λέμε καθαρά: Αν δεν μπορείτε, μπορούμε εμείς! Αν φοβάστε τη Διοίκηση, εμείς δεν τη φοβόμαστε! Δώστε την ευκαιρία να οργανωθεί μια πραγματική διαπραγμάτευση, που θα στηρίζεται στη συμμετοχή των εργαζομένων, στη διαφάνεια και στην οργάνωση της διεκδίκησης.
Εμείς θα αναλαμβάναμε άμεσα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για:
Συμμετοχή όλων των σωματείων στη διαπραγμάτευση.
Βελτίωση του πλαισίου Διαπραγμάτευσης
Συνεχή ενημέρωση των εργαζομένων σε κάθε χώρο δουλειάς.
Δημοσιοποίηση στοιχείων για τη μισθολογική καθήλωση των εργαζομένων στην Τράπεζα Πειραιώς, σε σχέση με τις άλλες τράπεζες.
Συνέντευξη Τύπου για τα προκλητικά bonus των ανώτατων στελεχών και τη μισθολογική ανέχεια των απλών εργαζομένων.
Παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από καταστήματα και κεντρικές υπηρεσίες.
Στάσεις εργασίας και περιφερειακές κινητοποιήσεις.
Και, όταν οι συνθήκες ωριμάσουν, πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση με πραγματικές προϋποθέσεις επιτυχίας.
Οι εργαζόμενοι δεν μπορεί να είναι κομπάρσοι σε αυτόν τον αγώνα και, βεβαίως, δεν μπορεί να τους θυμούνται μόνο όταν χρειάζεται να σηκώσουν το βάρος μιας απόφασης που έχουν πάρει άλλοι. Αν κάποιοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να διαπραγματευτούν πραγματικά με τη Διοίκηση, ας το πουν καθαρά.
Οι εργαζόμενοι όμως αξίζουν διαφάνεια, ενημέρωση, συμμετοχή και το σημαντικότερο μια σύμβαση που θα βελτιώσει το μισθό τους και που θα είναι αποτέλεσμα αγώνα, διεκδίκησης και συλλογικής δράσης, όχι προϊόν χαμηλών προσδοκιών πίσω από «κλειστές πόρτες»…
Γιατί η σύμβαση ανήκει στους εργαζόμενους!
Με συναδελφικούς χαιρετισμούς
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Μπεμπένης Μανώλης Γοίλιας Ισίδωρος
